Μια ωραία Κυριακή, εκεί που απολαμβάναμε το ουζάκι μας σε παραλιακή ψαροταβέρνα, η παρέα μας μεγάλωσε αναπάντεχα (οπως συμβαίνει μερικές φορές).
Πάντα ευπρόσδεκτες οι νέες γνωριμίες και μαζί με αυτές οι γνώση απο τις συζητήσεις.
Υπήρξα ιδιαίτερα τυχερός όταν στην παρέα ήταν ένας λαμπρός νέος επιστήμων. Χημικός απο Ελληνικό πανεπιστήμιο.
Σας παραθέτω μερικά τμήματα απο την επιστημονική γνώση απο τόσο μεγαλόχερα σκόρπισε αυτό το λαμπρό πνεύμα.
Το stonehedge δεν το έφτιαξαν άνθρωποι.
Ναι, πολύ σωστά. Το stonhedge δεν το έφτιαξαν άνθρωποι γιατί τότε ο ανρθώπινος πολιτισμός δεν είχε την τεχνολογία να το φτιάξει. Άρα σίγουρα δεν το έφτιαξαν άνθρωποι.
Όταν ρώτησα (με τον ενθουσιασμό μικρού παιδιού σε ζαχαροπλαστείο, καταλαβαίνετε) αν το έφτιαξαν εξωγήινοι έμαθα πως ‘δεν γνωρίζουμε’.
Οι λοιμοί είναι φτιαγμένοι απο τον άνθρωπο και τις φαρμακευτικές.
Ναι, οι σύγχρωνοι λοιμοί (πχ SARS) είναι φτιαγμένοι απο τον άνθρωπο και τις φαρμακευτικές για να πουλάνε φάρμακα.
Οταν ανέφερα την θεωρία τις εξέλιξης (και πως αυτή ισχύει και στους υιούς, και πως προσαρμόζονται στα σύγχρονα φάρμακα κλπ) έλαβα την εξής απάντηση
σχετικά με αυτή την χαζή της εξέλιξης.
Αν η θεωρία της εξέλιξης ίσχυε, τότε οι Έλληνες ,όντας απο τους παλαιότερους πολιτισμούς και συνεπώς έχοντας περισσότερες γεναιές για να εξελιχθούμε, θα έπρεπε να
ήμαστε ο πιο εξελιγμένος λαός. Κάτι που δεν ισχύει.
Το δάπεδο του Παρθενώνα είναι απόλυτα επίπεδο και ταυτόχρονα όχι επίπεδο.
Οι καλύτεροι επιστήμονες απο όλο τον κόσμο δεν μπορούν να εξηγήσουν το εξής φαινόμενο:
Έβαλαν στο πάτωμα στον παρθενόνα αλφάδι και είναι τέλεια επίπεδο. Αν όμως σταθούν 2 άνθρωποι στις 2 άκρες δεν βλέπουν τα πόδια.
Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν οτι το αλφάδι μέτρησε ένα σημείο μόνο, και οτι η aπλά δεν είναι ένα γεωμετρικό επίπεδο (όπως ορίζεται απο 3 σημεία) αλλά πολλά.
Σαφώς και δεν ισχύει αυτό. Πρόκειται για τέλειο επίπεδο που ταυτόχρονα δεν είναι επίπεδο.
Τα μαθηματικά που γνωρίζουμε είναι αυτά που οι Αρχαίοι Έλληνες ήθελαν να μας διδάξουν
Αφού είπα πως τα λεγόμενά του δεν υποστηρίζονται απο την γεωμετρία (οπως την καταλαβαίνω εγώ φυσικά. Δεν ήμουν καλός μαθητής). Ενημερώθηκα το εξής:
Η γεωμετρία που γνωρίζουμε προέρχεται απο τους Αρχαίους Έλληνες, Σωστά?
Άρα γνωρίζουμε μόνο οτι ήθελαν να γνωρίζουμε.
flawless logic φυσικά…
Έχουν ανακαλύψει το φάρμακο του Καρκίνου.
Ε, καλά, τι να πω για αυτό. Λιγο πολύ το γνωρίζατε. Το είχατε διαβάσει στο facebook και σε όλα τα καλά blog. Απλά
δεν το είχατε ακούσει επίσημα απο επιστήμονα. Επιβεβαιώθηκε λοιπόν. Εχει ανακαλυφθεί και δεν το δίνουν για να πουλάνε φάρμακα.
Γιατί το έγραψα το blog post
Έχω γνωρίσει βέβαια διάφορους βλαμμένους κατα καιρούς, αλλά ποτέ νέο άνθρωπο των θετικών επιστημών να πιστεύει τόσο μεγάλες βλακείες.
Όλες οι γυναίκες κρύβουν ένα Πικάσο μέσα τους. Και αυτό είναι κακό. Πολύ κακό. Διότι το βγάζουν στο βάψιμο τους, και ο Πικάσο δεν είχε ένα ανάλαφρο στύλ, αλλα βαρύ, δυσνόητο, στύλ καρικατούρας που οι δήθεν το ονομάζουν cubism αλλα οι γνώστες το ονομάζούν "Απέτυχα σε όλες τις χρήσιμες δουλειές και έγινα ζωγράφος"
Παρά τα χάλια του, Ο Πικάσο δεν έφτιαχνε τα έργα του σε δέκα λεπτά. Μια αηδία τέτοιου μεγέθους χρειάζεται χρόνο για επιμονή για να φτάσει το απόγειο της. Έτσι και οι ο γυναικείος πληθυσμός, δεν βάζει make-up σε 10 λεπτά αλλα, όπως ο Πικάσο, χρειάζεται χρόνο, χρήμα (o Hondos κλέφτης θα γίνει?) και επιμονή για να φτάσει στην αηδία που ονομάζουν βάψιμο.
Σίγουρα όλοι έχουμε σχετική εμπειρία. Είτε περιμένοντας τις αδελφές μας, τις γκόμενες ή τις γυναίκες μας. Όλες νομίζουν οτι ο Πικάσο θα ζήλευε αν έβλεπε το αριστούργημα που δημιούργησαν μe τα λιγοστά ευρώ που ξόδεψαν στον Hondo (την μισή τους προίκα και τα χωράφια του παππού σου δηλαδή).
Το πρόβλημά μου ως μέλος του ανδρικού πληθυσμού, είναι ο χρόνος που χρειάζονται για τα αριστουργήματά τους. Χωρίς να θέλω να βιάσω την τέχνη, πρέπει να ομολογήσω οτι ορισμένες φορές (πάντα δηλαδή) ο χρόνος είναι δυσανάλογος του αποτελέσματος ( "τόση ώρα για να μοιάζεις με πουτάνα του δεκάευρου στα όρθια σε ξεχασμένο πάρκινγκ στην ερημία?" ).
Έστυψα το μυαλό μου λοιπόν για να βρω τρόπου να συγκεράσουμε την τέχνη με την γρήγορη εφαρμογή της.
Ιδέες:
Εφαρμογή make-up με προτυπωμένο χαρτί σαν αυτοκόλλητο.
Η τεχνολογία πιστεύω υπάρχει για να δημιουργηθεί ένα φύλο χαρτιού με προ-τυπωμένο make-up. Απλά το εφαρμόζεις στο πρόσωπό σου και αφήνει το make-up στα κατάλληλα σημεία. Προφανώς θα πρέπει να έχει σημάδια, (σταυρούς, εγκοπές, κλπ) για υπάρξουν σωστές συμπτώσεις αλλά πιστεύω οτι αυτά λύνονται εύκολα.
Θα μπορούσαν να κυκλοφορούν σε μια μεγάλη γκάμα make-up όπως "Πόρνη της Βαβυλώνας" , "Ξεπεσμένη Κλεοπάτρα", " Δειγματολόγιο της Lancome" , "Τροχαίο με φορτηγό που μεταφέρει μπογιές" , "Ο βιασμός του Ουράνιου Τόξου" και όλα τα δημοφιλή patterns.
Σκαλωσιά
Μια ακόμα λύση στο πρόβλημα είναι η δημιουργία μιας μινι σκαλωσίας (όπως στης οικοδομές) γύρω απο πρόσωπο της ενδιαφερόμενης. Αυτό θα επιτρέψει στα Oompa Loompas να έχουν πρόσβαση σε όλα τα επίπεδα και να εφαρμόσουν το επιθυμητό make-up πολύ γρήγορα και με την γνωστή τελειομανία τους. Τα ηθικοπλαστικά τραγούδια είναι προαιρετικά, αλλά ενθαρρύνονται.
Αλγοριθμική δημιουργία make-up pattern
Αυτό είναι ελκυστικότερο στα geek-girls αλλα νομίζω οτι έχει γενικότερη εφαρμογή. Αντί να αποφασίζει η γυναίκα για το που ακριβώς θα εφαρμοστεί ποιο καλλυντικό, αφήνουμε αυτές τις αποφάσεις σε ένα αλγόριθμο. Σκέψου Fractals.
Έχει το πλεονέκτημα αν κάποιος πλησιάσει πολύ κοντά στο πρόσωπό σου, το make-up σου δεν θα pixelιάσει αλλα θα κάνει σωστά zoom.
Επιπλέον κάθε make-up θα έχει ένα web interface που θα ψηφίζει ο αντρικός πληθυσμός αν θέλει να δεί κάτι τέτοιο στον δρόμο. Κάτι σε στυλ stumbleupon. Τα make-up με υψηλή βαθμολογία θα εμφανίζονται πιό συχνά. Ετσι οι σύγχρονη γυναίκα θα είναι πάντα στην μόδα.
Μόνιμο Μακιγιάζ
Ναι, μιλάω για τατουάζ. Μπορεί να μοιάζει δραστικό, αλλά είναι μια πολύ εύκολη και αποτελεσματική λύση. Ξέρω πόσο οι γυναίκες βαριέστε να κάνετε ντεμακιγιάζ όταν γυρνάτε αργά σπίτι σας και ξυπνάτε την άλλη μέρα σαν ατύχημα σε εργοστάσιο μαρκαδόρων ή σαν διαφήμιση για κέντρο κακοποιημένων γυναικών. To Τατουάζ προσφέρει μόνιμη και σωστή λύση. Αρκεί να διαλέξετε κάτι διαχρονικό, και όχι την μόδα της εποχής.
Γενικότερες φιλοσοφίες
Πέρα απο τρόπους για ταχύτερη εφαρμογή του make-up πιστεύω οτι οι εταιρίες καλλυντικών δεν έχουν εφαρμώσει σωστές μάρκετινγκ τεχνικές. (insert buzzwords here, like synergize, leverage κλπ κλπ Βλέπε Dilbert για λεπτομέρειες).
Για παράδειγμα θα μπορούσαν μαζί με ένα σετ μακιγιάζ να δίνουν και ένα dvd με τον Steven Seagal ώστε το να έχει κάτι να ασχοληθεί ο φίλος σας. (Εξάλλου είναι γνωστό οτι ο Steven Seagal είναι αυτό που πραγματικά ξεχωρίζει του άντρες απο τις γυναίκες)
Είμαι σίγουρος οτι υπάρχουν και άλλοι τρόπου που δεν σκέφτηκα. Περιμένω τις ιδέες σας. :-)
Disclaimer: Το παρόν post γράφηκε υπο την επήρεια αλκοόλ και ουδεμία ευθύνη φέρουμε για τυχόν ατυχήματα ή απώλειες που πιθανότατα (σχεδόν σίγουρα) θα προκύψουν απο εφαρμογή των προτάσεών μου.
Using only song names from ONEARTIST, cleverly answer these questions. Pass it on to 15 people you like and include me. You can’t use the band I used. Try not to repeat a song title. It’s a lot harder than you think! Repost as “My life according to (band name)
Pick your artist: AC/DC
Are you a male or female: Cold hearted man
Describe yourself: Problem Child
How do you feel?: Nervous Shakedown
Describe where you currently live: Hell ain’t a bad place to be
If you could go anywhere, where would you go?: bedlam in belgium
Your favourite form of transportation: Ride on
You and your best friends are: Let there be rock
What’s the weather like?: Get it Hot
If your life was a TV show, what would it be called?: Have a drink on me
What is life to you?: Ain’t no fun (waiting ‘round to be a millionaire)
Your relationship: What do you do for money Honey
Your fear: All screwed up
What is the best advice you have to give?: Stick around
Thought for the day: moneytalks
How I would like to die: Shot down in flames
My soul’s present condition: back in black
My motto: Come and get it
Η πόλη της Πάτρας και τα προάστια της έχουν την τύχη να απολαμβάνουν μία απο τις πιο εντυπωσιακές υποδομές μέσων μαζικής μεταφοράς. Όταν λέω, εντυπωσιακές δεν εννοώ όπως λέμε: “πωπω, εντυπωσιακή γυναίκα η Μαρία” αλλα πιό πολύ όπως λέμε: “Πωπωπω, εντυπωσιακή εικόνα καταστροφής απο τον τυφώνα Κατρίνα”.
Το πρώτο πράγμα που εντυπωσιάζει τον επίδοξο επιβάτη είναι η πληροφόρηση ώς προς τις στάσεις επιβίβασης. Είναι κοινά αποδεκτό οτι η πληροφορία είναι πλέον σημαντικός παράγοντας στα σύγχρονα πεδία μάχης, και , μα τον Τουτάτις, αυτή είναι μια μάχη που τα αστικά ΚΤΕΛ σκοπεύουν να την κερδίσουν… με αντίπαλο τον επιβάτη.
Ο μόνος τρόπος για να βρείς που έχει στάση είναι να γυρνάς τους δρόμους σαν άστεγος, ψάχνοντας για μια ανεξήγητα υψηλή συγκέντρωση όρθιου κόσμου στο πεζοδρόμιο. Ο χρυσός κανόνας είναι, οτι ψάχνουμε για ένα σημείο με απόκλιση 3-4 standard deviations πάνω απο το mean.
Η μάχη της πληροφορίας θα ήταν αδύνατον να κερδηθεί αν όλοι γνώριζαν πότε περνάει το λεωφορείο. Ευτυχώς τα αστικά ΚΤΕΛ έχουν το νικητήριο προβάδισμα και σε αυτό τον τομέα. Δεν υπάρχει πρόγραμμα. Δεν υπάρχει site. Δεν υπάρχει κανένας στο τηλέφωνο. Δεν υπάρχει τίποτα γενικά. Σύμφωνα με μια αρχαία πατρινή παράδοση, το πρόγραμμα των λεωφορείων μεταβιβάζεται απο γενιά σε γενιά, απο τους παππούδες στα εγγόνια. Όπως η γιαγιά σου άφησε την παραδοσιακή συνταγή για εκείνη την πίτα που έφτιαχνε και η δική της γιαγιά, έτσι και εμένα έπρεπε να μου αφήσει τα δρομολόγια των λεωφορείων.
Συνεπώς, αν δεν είσαι γέννημα θρέμμα Πατρινός, τρεις γενιές πίσω με πλούσια παράδοση, τότε λεωφορείο θα δεις μόνο σε φωτογραφίες.
Έστω, όμως, οτι με πλάγιους τρόπους λαμβάνεις την κατάλληλη πληροφόρηση και καταφέρνεις να βρεις την στάση , αλλά και την ώρα. Όταν ως δια μαγείας φτάνει το λεωφορείο, θα εντυπωσιαστείς (βλέπε πρωτύτερο ορισμό του “εντυπωσιαστείς”) με τα Πατρινά υπερσύγχρονα κομψοτεχνήματα μηχανικής και τεχνολογίας. Το μόνο μειονέκτημα τους είναι πως επειδή κατασκευάστηκαν πριν την ανακάλυψη του πετρελαίου, καίνε βοθρολυμάτα . Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν διαθέσιμα καύσιμα (πχ η κρίση χτύπησε και την τουαλέτα μας) υπάρχουν ειδικές καταπακτές κάτω απο τα καθίσματα που πέφτουν και βγάζουν τα πόδια τους οι επιβάτες σαν τους Flintstones. Μην ανησυχείτε αν δεν ξέρετε τι να κάνετε, ο οδηγός θα σας δείξει την διαδικασία ακριβώς όπως κάνουν οι αεροσυνοδοί στο αεροπλάνο.
Το να πεί κανείς οτι τα λεωφορεία είναι παλιά, είναι σαν να λέμε οτι το Big Bang είναι κάτι που “έγινε παλιά”. Δεν αποδίδει την έννοια στο πλήρες μεγαλείο της. Η επικρατέστερη, πάντως, θεωρία είναι οτι τα Πατρινά λεωφορεία δεν κατασκευάστηκαν απο τον άνθρωπο αλλά σχηματίστηκαν μόνα τους στο πέρασμα του χρόνου απο την φυσιολογική μεταβολή της ύλης σε μοριακό επίπεδο.
Ακούγοντας αυτά τα προβληματάκια θα σκεφτεί κανείς οτι τα αστικά ΚΤΕΛ δεν έχουν αρκετή χρηματοδότηση γιατί τα εισιτήρια θα πρέπει να είναι πολύ φτηνά. Τα εισιτήρια μας όμως είναι πανάκριβα. Δεν το έχω επιβεβαιώσει, αλλά είμαι σίγουρος οτι στην ιδια τιμή που μου κοστίζει να πάω απο το σπίτι μου στην Πλατεία Γεωργίου, θα μπορούσα να πάρω το αεροπλάνο και να κάνω μια εβδομάδα διακοπές στα νησιά Φίτζι, συνοδευόμενος απο δύο high class escorts , όλα πληρωμένα , προσφορά του εαυτού μου. Όπως είπα, δεν είναι τσεκαρισμένο μεν,αλλά δεν μπορεί να πέφτω και πολύ έξω.
Αν ποτέ επισκεφθείτε την Πάτρα μην παραλείψετε να ζήσετε την μοναδική εμπειρία που είναι οι αστικές συγκοινωνίες μας.
Είμαι γεννημένος το 1980. Ορισμένα παλιά παιδικά και σειρές της εποχής εκείνης έχουν μια ιδιαίτερη θέση στο μυαλό μου. Δυστυχώς για πολλά απο αυτά δεν ήξερα τους τίτλους τους. Σε κάποια θυμόμουν ένα κομμάτι απο την μελωδία, ένα απόσπασμα απο τους στίχους ή μερικές χαρακτηριστικές εικόνες.
Για τις περισσότερες σειρές αυτό δεν ίδιαίτερο πρόβλημα. Αν ρωτήσεις Ποιά είναι αυτή η σειρά που ο ήρωας είχε ένα άσπρο ρομποτάκι και πάλευε αγώνες τότε όλο και κάποιος θα βρεθεί να σου πεί “Ο Τζουμαρού”.
Ορισμένες σειρές όμως είναι πολύ λιγότερο γνωστές για κάποιο λόγο. Ελάχιστοι τις ηλικίας μου τα θυμούνται, και ακόμα λιγότεροι γνωρίζουν ποιές είναι.
Παραθέτω μια λίστα με κάποια απο αυτά τα παλιά παιδικά και σειρές που δυσκολεύτηκα να αναγνωρίσω.
Αυτό το παιδικό που κάτι σχέση είχε με την Αρκαδία και ταξιδεύανε σε ένα μπλέ διαστημόπλοιο που όταν κάτι πάθαινε βγαίνανε εκατοντάδες μικρά διαστημοπλοιάκια στο ίδιο σχήμα και το επισκευάζανε, και τους κυνηγούσαν οι πειρατές.
Απο τα αγαπημένα μου. Γαλλική παραγωγή με τίτλο: “Le mondes engloutis”.
Ακολουθούν οι τίτλοι εισαγωγής. Απο ότι διαβάζω τραγουδάει Αννα Βίσση. Στα γιουτούμπια κυκλοφόρεί και το ελληνικό τραγούδι των πειρατών.
Original τίτλος, “Tales of the gold monkey”. Ήμουνα κάπως μεγαλύτερος όταν έβλεπα αυτή την σειρά, αλλα δεν θυμάμαι ποιά χρονιά την έδειχνε η τηλεόραση. Θυμάμαι τον τίτλο της, και δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να την βρώ, αλλα την αναφέρω εδώ γιατί λίγοι θυμούνται αυτή την σειρά.
Φυσικά πολλά ακόμα παιδικά και σειρές λάτρεψα, αλλα είναι σαφώς ποιο εύκολο να βρει κανείς πληροφορίες για αυτά:
Yes, i know that this is all over the place and pretty much everyone knows about it by now, but i simply found it too good to resist.
Apparently some restaurant in China decided to use an automatic Internet translation service to translate their restaurant name in English. There was a problem with the server, however, which resulted in this:
Παίρνω λοιπόν και εγώ
την πάσα απο τον stavrosg και αρχίζω:
Μικρός ήμουνα διάολος
και χτύπαγα συνέχεια. Ποτέ όμως δεν
έκανα ράμματα. Δεν μου άρεσε καθόλου
αυτό γιατι τα θεωρούσα κάτι σαν παράσημο
διαβολιάς και αισθανόμουν οτι για να
μην έχω ράμματα , κάτι δεν κάνω σωστά.
Απο το γυμνάσιο-λύκειο
και μέχρι πριν 2 χρόνια έπινα _τουλάχιστον_
2-3 λίτρα Coka cola την ημέρα. Δεν έπινα νερό
ποτέ. Ευτυχώς που δεν γίνεται να βάλει
κάποιος σωλήνα με παροχή coka cola στο σπίτι
του. - “ζεστό”/ “κρύο”/ “coka cola”.
Η κλασσική παρατήρηση
των δασκάλων και των καθηγητών στο
σχολείο ήταν πάντα: “Έξυπνο παιδί
αλλα πολυυυ τεμπέλης. Θα μπορούσε να
είναι ο καλύτερος μαθητής αν διάβαζε
λιγο”. Τουλάχιστον στο τεμπέλης δεν
έπεσαν καθόλου έξω.
Μικρός μου αρέσανε
πάρα πολύ τα κόλλυβα. Η γιαγιά μου
φρόντιζε να μου φέρνει συνέχεια. Ήξερα
οτι είναι απο κηδείες αλλα δεν με
ένοιαζε. Ήταν τοσο νόστιμα!.Ημουν σαν
τον Καμπαμαρού, αλλα αντί για ‘Μακαρονάδα!’
φώναζα ‘Κόλλυβα!’. Όταν όμως κάποτε
πήγα σε κηδεία δεν ξαναέφαγα.
Είμαι ο τύπος που
για κάποιο λόγο του εμπιστεύονται πολλά
μυστικά. Κάποτε μου άρεσε πολύ αλλά
τώρα σε συζητήσεις έχω συνέχεια το
άγχος μου να μή μου ξεφύγει κάτι κατά
λάθος. Δεν θυμάμαι με ακρίβεια ποιός μου έχει πεί τι και πότεπου δεν πρέπει να το ξέρουν ποιοι. Αφού
σκέφτομαι στις συζητήσεις τις παρέας
να περιοριστώ στα: “Ναι”, “Οχι”,
“Ισως” και “Πάμε να φάμε”..
Η προηγούμενη
διαπίστωση είναι ιδιαίτερα περίεργη
αν αναλογιστούμε οτι δεν διαθέτω αυτό
που οι ξένοι λένε ‘empathy‘. Δεν συμπάσχω
στον πόνο του άλλου. Όταν μου λένε κάτι
συγκλονιστικό δεν σκέφτομαι ‘Ωχ, τι
να του πώ για να νοιώσει καλύτερα’.
Σκέφτομαι, ‘Ωχ, τι να πώ για να μην με
θεωρήσει τελείως αναίσθητο.”. Είναι
σαφές. Είμαι Cyborg.
Εδώ και κάποια χρόνια
παίζω πολύ enemy-territory. Είμαι hardcore fan. Αν
παίζετε στο shiven.net είμαι ο ‘a panzern00b’.
Είμαι computer retro addict.
Η καλύτερα, oldschool. Λατρεύω την εποχή των
BBS , των demos χωρίς 3d κάρτες γραφικών. Την
εποχή των trackers (εξάλλου το FastTracker II ,το είχα κάνει επιστήμη.), τότε που τα
περιοδικά έδιναν 5‘1/4 δισκέτες. Όταν
κουβαλάγαμε ολόκληρο το PC με τις CRT
οθόνες στα σπίτια φίλων για να παίξουμε
Doom με σειριακό καλώδιο. Οταν δεν είχες
internet για να ψάχνεις για cheats παιχνιδιών
αλλα έπρεπε να προσπαθείς μόνος σου , μαθαίνοντας.
Δεν πίνω καφέ. Ποτέ. Καθόλου.
Μισώ το σύμπαν. Το
μισώ. Θεωρώ οτι το big bang ήταν ένα μεγάλο
λάθος και η ανθρωπότητα τα τραγικά
αποτελέσματα αυτού του λάθους. Ελπίζω
σε ένα ‘ατύχημα’ με μοριακή νανοτεχνολογία που θα μετατρέψει
το σύμπαν σε άμορφη γκρί μάζα.
10+1: Τσίου.
Εγώ θα κάνω ‘πασα’ σε 2
άτομα που δεν έχουν blog :)
Δημήτρη, για να μην νομίζεις οτι δεν θα το έγραφα στο blog μου.
Ετοιμάζω την δικογραφία, και σύντομα θα έχω τους κατασκευαστές αυτού του φωτιστικού-απάτη στα ευρωπαϊκά δικαστήρια.
Δεν μπορώ να πώ περισσσότερα γιατι το διαβάζουν και άσχετοι το blog και μπορεί να τους χρησιμοποιήσει ο δικηγόρος τις άλλης πλευράς.
Θα έγραφα και άλλες κουταμάρες , αλλα νομίζω οτι τις εξαντλήσαμε για σήμερα. Πέφτω για ύπνο γιατι ξημερώνει και άυριο έχουμε δύσκολη ημέρα με πολύ γλυφομούνι :p
Δοκίμασα αυτό το νέο λάδι με το ορυκτέλαιο. Κάνει τις καλύτερες τηγανιτές πατάτες. Μιλάμε για πολύ νόστιμες πατάτες.
Έχω όμως μια απορία. Ήξερα μέχρι τώρα οτι στις 2-3 τηγανιές αλλάζαμε το λάδι. Τώρα με τα νέα λάδια αλλάζει αυτό? Αλλάζουμε λάδι κάθε 3 τηγανιές ή 50 χιλιόμετρα, οτι έρθει πρώτα.?
Το πρόβλημα μου είναι οτι έχω πρόβλημα να το βρίσκω. Στο supermarket που ρωτάω δεν ξέρουν τίποτα.
Με ενημέρωσαν οτι κανονικά λέει δεν θα έπρεπε να έχει ορυκτέλαιο και θα αποσυρθεί αυτό το φανταστικό λάδι. Συγνώμη, εσείς που το υποστηρίζετε αυτό… πατάτες έχετε φάει για να δείτε? Θα αλλάζατε γνώμη. Τέλος πάντων, ξέρει κανένας τι αναλογίες θέλει για να το φτιάχνω μόνος μου?